Нове Авантуре Џима Хокинса

   Али моЌ лик ниЌе дете -
   НиЌе ни чудо што ме Ќе чамац тукао док Ќе предавао!
   Сви су имали таблу - Ќа сам бри ирао,
   А гусарски капетан рече:
   - Храбро се оваЌ млади· борио,
   Храбро Ќе показао дух корсара!
   Прим ен у поморско братство - то Ќе сре·а,
   Остваре®е сна скоро од рође®а!
   Сада можете узвратити било коме
   Трговац у журби престиже и разбиЌа!
   Било Ќе новца - великодушан плен,
   Спуштали су доста, такође без икакве гужве...
   Десило се, са сре·ом, знаЌ готовину,
   Али злато ·е лепршати као врабац...
   Смрт ниЌе била весела;
   Џелат Ќе возио тешку - скелу.
   Луксуз обнове Ќе негде отишао,
   Од глади у тамници стомак Ќе спавао!
   У гомили пирата гласно псуЌу,
   Лети: Ќезгра, кости, ципеле!
   Ми смо слуге пакла - наравно да ру а зна
   Не можеш сам да видиш море!
   Пет а, аваЌ, срамна смрт,
   Да ли Ќе моЌ живот готов...
   У оковима посе·ена туга-трпез,
   Давно заборав ени одбегли рођаци!
   Али нисам хтео да висим у омчи,
   Узео Ќе ногом испод стомака - ¤елат Ќе пао!
   Уосталом, Руси су увек умели да се боре,
   А ако Ќе корсар, бори се и не плачи!
   Послед®а борба Ќе наравно наЌтежа,
   У рукама секира коЌу Ќе ¤елат носио!
   Кад си  ут, притисак ниЌе мали,
 
   И страх, ко коприве коси!
   Други момци су упали у борбу,
   Откуд агилност у гонерима!
   Вероватно од оца Руса воЌника,
   Кога су власти одлучиле да издаЌу!
   И ру а Ќе одЌедном променила мисли,
   Сада су корсари одлични -
   Овде Ќе цео трг ве· узаврео од нереда,
   Борци су кренули у напад са улице!
   Десило се нешто што Ќе ретко, али се дешава;
   Опет су прекинули пет у на ко®у!
   А какав Ќе богат човек, мучи сироти®у -
   Не знаЌу·и какав Ќе то рат!
   Брод поново зароб ен - Црни Ро¤ер поново,
   Опет смо заЌедно, море Ќе крма!
   Да, Ќа сам убица - само веома  убазан,
   А мени Ќе Ќадник као брат!
   Па хаЌде да певамо док Ќе пет а слободна,
   Делите са сиромашнима и живите у забави!
   Корсар душе жели да постане племенит,
   НиЌе ти по во и кад си игра у кавезу!
   Дечак Ќе завршио са пева®ем и лупкао своЌим босим, исклесаним дечиЌим стопалима, коЌа су, иако отврднута, била окретниЌа од ногу маЌмуна.
   И фрегата Ќе коначно заостала. И ®егова Ќедра су нестала на хоризонту.
   Капетан девоЌке се насмеЌао и приметио своЌим месождерским осмехом:
   - Па шта - ниЌе ово бекство, ве· стратешки маневар! Па шта могу бити девоЌке, нешто ре·и на ово?
   ДевоЌка са зеленом косом затресла Ќе раскошне бокове и одговорила:
   "Можда смо ово требали пропустити. Толико мушкараца на Ќедном месту. Узели бисмо их и забавили се. И то би нам причинило задово ство!
   ДевоЌка капетан Ќе певала: